El Nuevo Testamento de la Biblia: Guía Completa de Libros y Temas Clave

Η Καινή Διαθήκη είναι συλλογή γραφών που περιγράφει την ζωή του Ιησοῦ Χριστοῦ, την ίδρυση της Εκκλησίας, και τη θεολογία που καθορίζει την χριστιανική πίστη μέχρι σήμερα. Στόχος τοῦ ἄρθρου τοῦτο είνε νὰ προσφέρει μίας ολιστικήν ματιάν στὰ βιβλία τῆς Καινῆς Διαθήκης, τὰ κύρια θέματα, καὶ τῆς σημασίας τους ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς λειτουργίας τῆς πίστης. Μετὰ τὴν περιήγησιν εἰς τὴν δομήν καὶ τὰ ἐπιμέρους βιβλία, ἂν ἀναλυθοῦν καὶ οἱ κεντρικοὶ θεματικοὶ ἄξονες ποὺ ὑπὸ τὴν Καινή Διαθήκη ἀναφύονται. Καινή Διαθήκη, Νέα Διαθήκη, καὶ Καινὴ Διαθήκη εἶναι μᾶλλον διαφορετικαί ὀνομασίες γιὰ τὴν αὐτὴν συλλογή, καθεμιά με τὴν δική της παράδοση ἀντιλήψεως, καὶ αὐτὰ θὰ παρουσιαστοῦν ἔνθα ὁρί-ὁρισμὴν ἐν τοῦ κειμένου τοῦ άρθρου.

Δομὴ τῆς Καινῆς Διαθήκης

Η Καινή Διαθήκη χωρίζεται σε βασικὰ μέρη ποὺ ὑπαγόμεναι ἀπὸ τὴν δομὴν τοῦ κειμένου. Τὰ Ευαγγέλια προσφέρουν τὴν ζωή καὶ τὰ διδάγματα τοῦ Ἰησοῦ, ὁἱ Ἐπιστολαὶ τοῦ Παύλου καὶ τῶν ἄλλων ἀποστόλων ἐκτιμῶν καὶ ἐπεξηγοῦν τὴν πίστην στὸν ἄνθρωπον ἐν τῇ κοινότητι, ἡ Ἀποκάλυψις ἀποκαλύπτει τὰ ἔσχατα καὶ τὸ τελικόν τέλος τοῦ θεϊκοῦ σχεδίου. Ἔτι, ὡς ἱστορικὸν τεκμήριον, αὐτὴ ἡ συλλογή συμβάλλει στὴν κατανόησιν τοῦ πνεύματος τοῦ χριστιανισμοῦ καὶ τῶν σχέσεων ἀνὰ μὴν καὶ ἐκκλησίαν.

Ευαγγέλια (Τα τέσσαρα)

Τα_Eυαγγέλια διάκεινται ὥς ἱστορικαί διηγήσεις ποὺ ἀφοῦν τὸν Ἰησοῦν, τὴν διδασκαλίαν αὐτοῦ, καὶ τὰ γεγόνοτα ποῦ ἀποδίδονται ὡς Μεσσίας και Υἱὸς τοῦ Θεοῦ. Ματθαίος ἔχει νυκτερινὴν ὑπόδειξιν στὴν ἡγεμονία τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν τήρησιν τοῦ Νόμου· Μάρκος προσφέρει γρήγορο καὶ δραματικόν αφήγημα τοῦ Ἰησοῦ ὡς ἐπισφράγιση τοῦ σωτηρίου ἔργου, Λουκᾶς ἐστιν ὁπτικὴν εἰς τὸν ἄνθρωπον καὶ τὴν συμπάθειαν τοῦ Θεοῦ· Ἰωάννης δίνει βαθιά θεολογικήν σκιαγράφισιν τοῦ ταυτότητας τοῦ Χριστοῦ καὶ τὴν ἀποκάλυψην τοῦ Λόγου.

Ἐπιστολαὶ (Παῦλος καὶ οἱ ἄλλοι ἀπόστολοι)

Τὰς Ἐπιστολὰς δῶσιν ἐκκλησιαστικὴν καθοδήγησιν, ἔλεγχον, καὶ διδασκαλίαν πρὸς τοὺς πιστούς. Πρὸς Ῥωμαίους καὶ Πρὸς Γαλάτας εἰσάγουσιν εἰς τὸν θεμέλιον τῆς δικαιοσύνης διὰ πίστιν καὶ χάρις. Πρὸς Ἐφεσίους καὶ Πρὸς Κολασσαείς ἔνθα περιγράφεται ἡ κεφαλὴ τῆς ἐκκλησίας καὶ ἡ πορεία τοῦ ζωῆς ἐν ἀγιότητι καὶ ενάρετᾳ. Πρὸς Θεσσαλονικείς ἐνισχύει τὴν ἐλπίδα καὶ τὴν ὑπομονήν· Πρὸς Τιμόθεον καὶ Πρὸς Τίτον ὑποδεικνύουσιν ὁδηγίας διά τὴν ποιμαντικὴν ἐργασίαν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ.

Ἀποκαλύψεως (Ἀποκάλυψις)

Η δεύτερη Ἀποκάλυψις τοῦ Ἰωάννου τοποθετεῖ τὸ τέλος τοῦ πρακτικοῦ οἰκονομίας καὶ ἐκφράζει τὴν ἐλπίδα τοῦ πλήρους βασιλείῳ Θεοῦ. Φυσικοὶ σύμβολαι καὶ σύνοψις ἡ ὑπομονή τοῦ πιστοῦ· αὐτὸ στοιχίζει τὸν ἄνθρωπον νὰ προδεῖ τὴν πίστιν ἀπὸ τὴν ἀποκάλυψιν αὐτῆς ἐς τὴν Ἑσχάτην ἡμέραν.

Κύριες θεματικές ἑνότητες τοῦ Νέου Κειμένου

Ἰκανοῦν νὰ ἀναγνωρισθοῦν ὀκτῶ θεματικοὶ τὸχοι ποὺ ἁρμονικῶς διαπερνοῦν τὴν Καινή Διαθήκη καὶ μορφοὺς τῆς θεολογίας της. Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, χάρις καὶ πίστις, δικαιοσύνη, σῶσις, κοινωνία, ἐκκλησία, καὶ τελικοὺς ἔσκατος εἶναι μερικαί ἀπολήξεις ποὺ ἔχουν καθοριστικὴν χρείαν στὴν ἔχουσα ζωή τοῦ πιστοῦ.

• Βασιλεία τοῦ Θεοῦ — ἡ κεντρικὴ ἰδέα ποὺ ὑπάρχει ἀνὰ μέσον τῶν Ευαγγελίων καὶ τῶν διδαγμάτων τοῦ Παύλου· ἔρχεται ὡς παρουσία τοῦ Θεοῦ ἐν νίκῃ ἐπὶ τὸ κακόν, ἀλήθειαν καὶ Δικαιοσύνην.
• Πίστις καὶ Χάρις — ἡ ἔννοια ὅτι ὁ σωτήριος ὁδός εἶναι κατὰ πίστιν, μὴ ἀπὸ ἔργα· χάρις θεωρεῖται ἔννοια τοῦ Θεοῦ ἀνεξαρτήτως ἔργων.
• Δικαιοσύνη — ἡ ὄψη τοῦ Θεοῦ ποὺ διαγράφει τὴν εἰρήνη καὶ τὴν σωτηρίαν τοῦ πιστοῦ· ἡ δικαιοσύνη διὰ πίστεως ἐν τῷ Ἰησοῦ Χριστῷ δίδεται ἑκάστῳ.
• Σωτηρία — οἰκονομία πνευματικὴ ποὺ ἀντιλαμβάνεται τὴν ἱερὰν σωτηρίαν, οὐ μόνον ἀπὸ τὸν θάνατον, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν ἁμαρτίαν καὶ τὴν πορείαν ἔμπροσθεν τοῦ Θεοῦ.
• Κοινωνία στοῦ πιστοῦ — ὁμολογίας, προσευχὴ, κλάσις τοῦ ἄρτου, καὶ κοινωνία ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ καὶ μετὰ τῶν ἀδελφῶν.
• Ἐκκλησία — ὑπόθεσις ἐκκλησιαστικὴν οἰκονομίαν καὶ ἡνίαν: διάκρισις τοῦ Ἀποστόλου, ποιμαντικὴ ἐργασία, καὶ αγάπη ὡς θεμέλιον.
• Ἀπόκρυψεων ἔσχατον — ἡ τελικήν ἐκπλήρωσιν ἐν τῇ ἐσχάτης ἡμέρᾳ καὶ τὸ τέλος τοῦ μυστηρίου τοῦ Θεοῦ.

Πέραν τούτων, ἕτερα κεντρικὰ θέματα ποὺ ἀντιπροσωπεύονται ἐν τῇ Καινῇ Διαθήκῃ εἰσίν: νόμος καὶ χάρις ὁ διάλογος μεταξύ τοῦ Νόμου τοῦ Μωσαϊκοῦ καὶ τῆς ἔκτης θεολογίας· πίστις καὶ ἔργα ὡς μέρη μιᾶς τῆς ζωῆς τοῦ πιστοῦ· καὶ ἐσχάτη ἡμέρα ὡς προοπτικὴν ἀνακεφαλαίωσης τοῦ θεϊκοῦ σχεδίου.

Τεχνολογία καὶ Γεωγραφία τῆς Καινῆς Διαθήκης

Ἡ Καινή Διαθήκη ἔχει ἀνθρωπολογικά καὶ γεωγραφικὰ πλαίσια ποὺ συλλογικῶς ἐπιδιώκουν νὰ περιγράψουν τὴν ζωήν τοῦ ἀνθρώπου μέσα ἀπὸ τὴν ματιάν τοῦ θεολογικοῦ δόγματος. Ἱστορικὸν πλαισίον— τὸ τέλος τοῦ δεύτερου π.Χ. αἰῶνος εἰς τὴν ρίζαν τοῦ ρωμαϊκοῦ κράτους· γλώσσα— τὸν κοινῆ γλώσσα τῆς περιοχῆς (Ἑλληνιστικόν Κοινὸν Γλώσσ) ἔδωκε τὴν ἐπικύρωσιν τῶν ἰδεῶν καὶ τῶν λόγων τῆς πίστης, ἐνώπιον μᾶλλον πολλῶν λαῶν. Ἐκ τούτου, ἡ μορφή τοῦ λόγου καὶ τὸ ἱεροπρεπές ύφος τοῦ κειμένου ὑπερέβη τὰ ὅρια μάλιστα τοῦ ἱεροῦ κειμένου καὶ ἐπηρέασε τὴν διαχρονικὴν μετάπειραν τῆς χριστιανικῆς διδασκαλίας.

Ἱστοριογραφία καὶ συγγραφὴ ἐπιγράφσεων

Ἡ Νέα Διαθήκη χρησιμοποιεῖ ποικίλους τρόπους συγγραφῆς: διήγησις (Εὐαγγέλια, ποιητικὴ ἀπόδοσις), ἐπιστολὴν (διαλεκτικὴν διδασκαλίαν καὶ ποιμαντικὴν καθοδήγησιν), καὶ ἀποκάλυψις (συμβολικὴν γλώσσαν πρὸς προεικόνισιν τοῦ μέλλοντος). Τὰ ἄλλα συγγραφέας, ὡς Ἀπόστολος Παῦλος, ὀρίσωσιν ὑπόθεσιν ὀλιστικά πλαισίως καὶ ἐσωτερικὰ νοήματα για τὴν πλήρωσιν τοῦ θεϊκοῦ σχεδίου.

Δοκιμασία, Κανών, καὶ Μετάφρασις τοῦ Κειμένου

Ἡ Καινή Διαθήκη περιέχει διαφορὰν διόρθωσιν καὶ κριτήρια στὴν μαρτυρία τῶν ἱερῶν γραφῶν, ὅπως ἡ διαμόρφωσις τοῦ κειμένου ἐν ἀρχαίᾳ Ἐβραϊκῇ καὶ Ἑλληνομνής. Κανόν ἐδείκνυε τὰ βιβλία ὡς άρθρα τοῦ κανόνος, ὥστε νὰ διατηρῶνται ἡ ακεραιότητα καὶ ἡ ομοιομορφία. Μεταφράσεις τοῦ κειμένου— ποικίλου χαρακτήρα — ἐὑρίσκονται εὐρέως: Κοινὴν Γλῶσσα (Koine), Νέα Μετάφρασις καὶ τοὺς ἄλλους ἑρμηνείας.

• Ἡ αἴρεσις τῆς γλωσσικῆς διαφορᾶς
• Ἡ ἐπίδρασις τοῦ ιστορικοῦ περιβάλλοντος
• Ὁ ρόλος τῶν Ἱεροσαπωνίων καὶ τῶν ἀφηγητῶν
• Ἡ σημασία τῆς αὐθεντικότητας καὶ τῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ κειμένου

Σήμερον, οἱ ἔνθετοι κείμενοι συζητοῦν ὅτι ἡ ἐπιμέλεια τῆς Καινῆς Διαθήκης ἔχει σημαντικὴν ρόλον, ἵνα ὁ πιστὸς δύνηται νὰ εἰδῇ τὴν πρόθεση τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ ἀκολουθῇ τὴν ὁδὸν τοῦ Χριστοῦ.

Ἐννοιολογικὴ Ἀνάλυσις τῶν Βιβλίων

Τὰ Ευαγγέλια: Ματθαῖος, Μάρκος, Λουκᾶς, Ἰωάννης

Κάθε Ἐυαγγελίον προσφέρει ἕναν ἰδικόν προσανατολισμό. Ματθαῖος εἰσαγωγὴν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν καὶ τὴν μελλοντικὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ· Μάρκος δίνει γρήγορον, δυνατὸν ἱστορικὸν ποταμὸν μὲν, ἀποκαλύπτοντας τὸν Ἰησοῦν ὡς Υἱὸν τοῦ Θεοῦ καὶ διδάσκαλον τοῦ Ἱεροῦ. Λουκᾶς παρέχει ἱστορίαν μετὰ τὴν ἀνθρωπίνην δέσμευσιν: Ἀγάπη καὶ ἔλεος ἀποκαλύπτονται ἐν πᾶσι τοῖς πρόσωπα τοῦ εὐαγγελίου. Ἰωάννης ἔχει βαθειὰ θεολογίαν, μὲ σημαντικά ρήματα περί Λόγου καὶ Ἐνότητας τοῦ Πατρὸς ἐν τῷ Υἱῷ.

Ἐπιστολαί τοῦ Παύλου καὶ ἄλλων ἀποστόλων

Αἱ ἐπιστολαὶ ἀποτελοῦν τὸν ἔσω τοῦ κειμένου τῆς Καινῆς Διαθήκης. Πρὸς Ῥωμαίους διδάσκει τὴν δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ διὰ πίστην· Πρὸς Γαλάτας ἐπιδεικνύει τὸ ὅτι ἡ σωτηρία ἐίναι ελεύθερη ἀπὸ τοῦ Νόμου καὶ πίστις μας ἀποκαλύπτει τὴν μόνον ὁδὸν. Πρὸς Ἐφεσίους καὶ Κολασσαείς ἀναδεικνύει τὴν ἐκκλησιολογίαν: ἡ ἐκκλησία ὡς σώμα τοῦ Χριστοῦ, διακονία, καὶ ἀγάπη.

Ἐν Πρὸς Θεσσαλονικείς ἐπιβεβαιῶνται ἐλπίς καὶ ὐπομονή, ἐνώ στὶς Τιμόθεον καὶ Τίτον νῦν προσφέρονται ὁδηγίαι για τὴν ποιμαντικὴν ὄργανον καὶ τὴν ἔργα τοῦ διακονικοῦ ἱερατείου.

Ἀποκάλυψις καὶ Θέματα Τέλους

Ἀποκάλυψις ἀπεκρύβει αἳ ἔσχατον συνέχειες τοῦ κόσμου καὶ τὸν ἔσω νικω τοῦ Θεοῦ. Συμβολικὴ γλώσσα καὶ ευαγγελικά πρότυπα διδάσκουν στὸν πιστὸν νὰ διακρίνῃ τὸν γόνιμον ρόλον τῆς ἐλπίδος καὶ τὴν νίκην τοῦ Χριστοῦ.

Σύνοψις ὅρων καὶ ἐτυμολογία

Για νὰ κατανοήσωμεν πληρέστερα τὴν εἰκόνα τοῦ Νέου Κειμένου, χρειαζόμεθα νὰ εἰδῶμεν τὴν νοῦν των ὁρόλων: Νέα Διαθήκη καὶ Καινή Διαθήκη εἶναι δύο μορφαὶ τῆς αὐτῆς συλλογῆς. Καινὴ Διαθήκη συχνὰ χρησιμοποιείται στὰς Ἐκκλησιαστικὰς παραδόσεις, ἐνώ Νέα Διαθήκη μήπως ἔχειν καλύτερου χαρακτήρα: ἄνθρωποι χρησιμοποιοῦν τὸν ὀρολογίαν τοῦ Κοινῆ Κοινὴ Γλώσσᾶ ὥστε νὰ δηλωθῇ ἡ γένεσις καὶ τὸ κείμενον.

Οδυναὶ χρήσιμες για μελέτη καὶ μάθηση

Για τὴν σωστή κατανόηση, ὑπάρχουν μέθοδοι πού βοηθοῦν στὴν ἐρμηνεία τοῦ Κειμένου:

• Μελέτη μὲ γραμματικὴν ἑρμηνείαν παρακολουθῶντας τὴν ἑκάστην λέξιν.
• Σύγκρισις διαφόρων μεταφράσεων καὶ τὴν συνθεσιν αὐτῶν ἐν ἀναγνωριστικῇ ἀναλύσει.
• Ανάλυσις θεολογικῶν θεμάτων καὶ τοῦ πλαισίου ἱεροῦ.
• Μὴν ἀποφεύγετε τὰ ἰστορικὰ πλαίσια· αὐτὰ βοηθοῦν νὰ κατανοήσωμεν πῶς ἡ γραφή ἔζησε ἐν τῷ καιρῷ αὐτῆς.

Συνοψίς αἰῶνας ποὺ ἔδωκαν πλήρεις περὶ τοῦ Κειμένου: ἡ γραφή ἔχει ἱστορία, ἔχει θεολογία, καὶ ἔχει τρόπους νὰ ἀντανακλά τὴν ζωὴν τῶν πιστῶν ἐν τοῦ κόσμου.

Συμβουλαί καὶ πρακτικαὶ Ἀξίας

Γιὰ νὰ ἐνισχύσητε τὴν κατανόηση τοῦ Νέου Κειμένου, ἐφαρμόζετε:

1. Διευρύνετε τὴν οπτικήν σας μὲ φορητὴν σχολὴν καὶ ἄλλων πηγῶν γιὰ ἔξτρα ἐρμηνείας.
2. Ἔχετε καθαράς τὰς θεολογικὰς ἀποχρώσεις κάθε βιβλίου καὶ μέθοδο· οὐ καθ’ ἕνα τρόπον.
3. Μελετᾶτε τὴν διαφορετικότηταν τῶν ἐπισημάνσεων καὶ τὰς ἰδίως ἑρμηνείες. Μιᾶν ενότητα θεωρείται ἔργον.
4. Ἐμπλουτίζετε τὴν μελέτην σας μὲ προσευχὴν καὶ διακριτικὴν στάσιν· ἡ γραφή ἀποκαλύπτεται κατὰ πνεῦμα.

Τέλος, ἡ Καινή Διαθήκη ὑποσχόμεθα ελπίδα καὶ απεριόριστον ἔμπνευσιν γιὰ τὸν πιστόν, ὅπως κατανόησην τὸ θεϊκό σχέδιον καὶ ζῆται ἐν ἀγάπῃ.

Περίληψη καὶ τελικὴ σκέψη

Ἐν τελικάς, ἡ Καινή Διαθήκη δίνει τὸν πυρήνα τῆς χριστιανικῆς ζωῆς: πίστις ἐν Χριστῷ, χάρις τοῦ Θεοῦ, καὶ αγάπη ὡς ἡ κορύφωσις τῆς κοινωνίας μετὰ τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ ἀνθρώπου. Εἰς τὸν ἰστορικὸν τρόπον, τὰ βιβλία τοῦ Καινοῦ Κειμένου διατηροῦν τὴν ζωντανὴν μαρτυρίαν τοῦ Θεοῦ καὶ μάλι τὴν ἐλπίδα ἀνατροφοδοτοῦν οἰκογενειακῶς καὶ ὑπερβατικῶς.

Μὴν ἐπιτρέπεται νὰ λησμονῶμεν ὅτι ἡ εἰς τὸν Χριστόν ἔνωσις εἶναι ἡ βάση πάσης διδασκαλίας καὶ ὅτι ἡ μετάνοια καὶ ἡ πίστη εἰσέρχονται εἰς τὴν σωτηρίαν. Ἡ Καινή Διαθήκη ἔστιν ἡ μαρτυρία τοῦ Θεοῦ ὑπὲρ τοῦ ἀνθρώπου, ὑποσημαίνοντας τὴν ἐνότητα τοῦ κόσμου καὶ τοῦ χρόνου περιστατικῶς.

Μετὰ τοῦ ἄρθρου, ἡ συνείδησις τοῦ πιστοῦ πρέπει νὰ εἶναι ἐξοπλισμένη μὲ ἐπιμέλεια καὶ διανοήσιν· ἡ Καινή Διαθήκη προσφέρει πολλά επίπεδα κατανόησης, ἀποκαλύπτοντας πῶς ἡ ζωή τοῦ ἀνθρώπου συνδέεται με τὴν σεβασμὴν τῆς θεϊκῆς καὶ τὴν ἔνωση μὲ τὸν Θεόν.